Emilia

Emilia ma 7 lat i urodziła się dużo za wcześnie, bo w 29. tygodniu ciąży, ważąc zaledwie 960 gramów. Niedotlenienie mózgu, wylewy II/III stopnia, posocznica oraz uszkodzenie centralnego układu nerwowego sprawiły, że dziewczynka zmaga się z mózgowym porażeniem dziecięcym, uszkodzeniem nerwów wzrokowych oraz zezem zbieżnym. Od pierwszych dni życia wymagała intensywnej opieki medycznej, a dziś pozostaje pod stałą kontrolą wielu specjalistów: neurologa, gastrologa, okulisty, kardiologa czy ortopedy.

Ze względu na chorobę Emilia nie potrafi samodzielnie siedzieć, nie utrzymuje głowy i jest dzieckiem leżącym, wymagającym codziennej, stałej rehabilitacji. Dziewczynka uczęszcza do Ośrodka Rehabilitacyjno‑Edukacyjno‑Wychowawczego, gdzie ma zajęcia poznawcze, neurologopedyczne oraz fizjoterapeutyczne. Nie mówi, dlatego rodzice nie zawsze wiedzą, czego potrzebuje, a karmienie możliwe jest tylko w formie miksowanych posiłków. Dzięki wytrwałej pracy specjalistów Emilia robi jednak postępy i zaczyna próbować gryźć małe kawałki jedzenia.

Mimo swoich ograniczeń Emilia uwielbia zajęcia na basenie, spacery oraz hipoterapię, kontakt ze zwierzęciem sprawia jej ogromną radość. Najchętniej bawi się także ze swoją siostrą bliźniaczką, która pomaga jej trzymać zabawki i motywuje do wspólnej zabawy.

Dzięki intensywnej rehabilitacji oraz wsparciu ludzi dobrej woli Emilia mogła uczestniczyć w terapii metodą Vojty oraz treningu chodu w egzoszkielecie. Przyniosło to widoczne efekty: dziewczynka lepiej kontroluje głowę i coraz chętniej nawiązuje kontakt z rodzicami oraz terapeutami. Każdy z tych drobnych kroków jest dla rodziny ogromnym sukcesem i nadzieją na lepszą przyszłość.