Kacper

Kacper od urodzenia zmaga się z konsekwencjami wrodzonego zakażenia cytomegalii, którego skutkiem jest mózgowe porażenie dziecięce. Chorobie towarzyszą także padaczka, obustronny niedosłuch, wada wzroku oraz upośledzenie umysłowe.
Kacper ma 17 lat i choć jego codzienność jest pełna wyzwań, zawsze wchodzi na rehabilitację z uśmiechem.

Kacper nie chodzi i nie mówi, jednak rozumie więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Jest pogodny, uwielbia spacery, obecność innych ludzi oraz towarzystwo rówieśników, przy których bardzo się ożywia.

Aby jego stan nie uległ pogorszeniu, Kacper wymaga stałej, systematycznej rehabilitacji. Jest ćwiczony metodami PNF, NDT‑Bobath oraz tapingiem, które wspierają jego układ ruchu i pomagają utrzymać jak najlepszą sprawność. W domu codziennie jest pionizowany, co jest kluczowe dla jego zdrowia, komfortu i zapobiegania dalszym deformacjom.

Mimo że droga Kacpra jest pełna trudności, on sam pozostaje pogodnym, ciepłym i wrażliwym chłopakiem, który swoją postawą udowadnia, że siła nie zawsze wyraża się w słowach czy krokach, lecz w uśmiechu i determinacji, by każdego dnia walczyć o tyle, ile jest w stanie.