Karol

Karol od urodzenia zmaga się z mózgowym porażeniem dziecięcym, które wpłynęło na jego rozwój ruchowy i codzienne funkcjonowanie. W 7. miesiącu życia zdiagnozowano u niego lekooporną padaczkę, Zespół Westa, który dodatkowo spowolnił rozwój psychoruchowy i spowodował znaczne upośledzenie umysłowe. Pomimo tak trudnego startu Karol wyrósł na pogodnego, ciepłego i uśmiechniętego młodego mężczyznę.

Dziś ma 19 lat. Na co dzień porusza się na wózku inwalidzkim, a w domu, z uwagi na duże przykurcze w kolanach, często na kolanach, wspierany przez swoją mamę. Jego ciało wymaga stałej uwagi, delikatności i odpowiednich ćwiczeń, dlatego Karol uczestniczy w regularnej rehabilitacji, terapii ręki, terapii SI, a także w zajęciach z logopedą i psychologiem. W miarę możliwości finansowych jego mama zabiera go również na turnusy rehabilitacyjne, które są dla niego ogromnym wsparciem i szansą na postępy.

Ostatnie lata przyniosły dodatkowe wyzwania. Karol, podobnie jak wielu nastolatków, przeszedł przez trudny okres dojrzewania, który w jego przypadku uwidocznił się zachowaniami buntowniczo‑oporowymi. Chłopak jest pod stałą opieką psychiatry oraz neurologa, którzy pomagają mu radzić sobie z emocjami i zachowaniem. Mimo to w Karolu wciąż jest mnóstwo radości i życzliwości.

Karol uwielbia muzykę, która zawsze potrafi go uspokoić lub rozbawić, oraz lubi spędzać czas w towarzystwie rówieśników. Choć ma już 19 lat, uczęszcza do 8 klasy szkoły specjalnej, gdzie czuje się bezpiecznie i akceptowany.
Jego każdy dzień to ogrom pracy, wysiłku i zaangażowania, zarówno ze strony Karola, jak i jego mamy. Ich wspólna determinacja i nieustająca walka o każdy postęp to historia pełna miłości, nadziei i cichej, codziennej siły.